Zmiana rozmiaru tekstu

-A A +A

dr Piotr Ł. Grotowski

Dr Piotr Ł. Grotowski, urodzony w 1973 roku, historyk sztuki, bizantynista, adiunkt w Katedrze Historii Sztuki Starożytnej i Średniowiecznej Instytutu Historii Sztuki i Kultury Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie. Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, studiował także na Uniwersytecie w St. Andrews (Szkocja) i na Uniwersytecie Arystotelesa w Tesalonice. Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora (2003) prowadził badania m. in. w Instytucie Warburga (School of Advanced Studies) w ramach stażu Fundacji Andrew W. Mellona (2006) oraz w Dumbarton Oaks w Waszyngtonie jako uczestnik programu Fulbrighta (2009-2010).

Od stycznia do grudnia 1998 roku pracował jako asystent w dziale Militariów Muzeum Narodowego w Krakowie. Od roku 2003 prowadził wykłady z historii sztuki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Uniwersytecie Jagiellońskim i Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu, a gościnnie także na innych uczelniach (King's College w Londynie, Uniwersytet Londyński). Jest członkiem Komisji Historii Sztuki Polskiej Akademii Umiejętności, Komisji Bizantynologicznej PTH (dawniej PAN) oraz Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

Jego zainteresowania naukowe skupiają się wokół problemów związanych z architekturą wczesnobizantyńską (VI–IX w.), ikonografią świętych oraz zagadnieniami szeroko rozumianej komunikacji wizualnej w sztuce krajów przynależących do kultury bizantyńskiej (VI–XV w.). W szczególności zajmuje się teorią obrazu, rekonstrukcją poziomów przekazu treściowego oraz jego teologicznymi i cywilizacyjnymi aspektami i wynikającymi z nich ograniczeniami. Kwestiom metodologicznym poświęcone są międzynarodowe jesienne sympozja z zakresu sztuki i archeologii Bizancjum organizowane przez niego we współpracy z Instytutem Historii Sztuki UJ. W zakres jego prac badawczych wchodzą także zagadnienia związane z obecnością kultury bizantyńsko-ruskiej w dziejach sztuki polskiej, przede wszystkim freski w kościołach za pierwszych Jagiellonów oraz malarstwo ikonowe na terenie Rusi Czerwonej.

Za swoje prace badawcze został nagrodzony Nagrodą w XLIX konkursie im. Szczęsnego Dettloffa (2004), stypendium dla młodych naukowców Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2004–2005) i Nagrodą Klio w kategorii monografii naukowej za książkę Święci wojownicy w sztuce bizantyńskiej (2011).

http://www.byzantinesymposium.com

Szczegółowe informacje i dyżur

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Wszelkie prawa zastrzeżone przez Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie 2018